Volgens het Marokkaanse familierecht, bekend als Familiewetboek (Wet nr. 70.03)Het concept van "troostgeschenk" (Mout'âF) vormt een van de fundamentele financiële rechten die vrouwen na een scheiding krijgen, als compensatie voor de schade die zij hebben geleden als gevolg van het verbreken van de huwelijksrelatie.
Belangrijkste punten om te onthouden
Het geschenk van troost is niet alleen materiële compensatie, maar veeleer een vergoeding voor de materiële, psychologische en morele schade die de vrouw mogelijk lijdt. gescheiden vrouw Na de scheiding bepaalt artikel 84 van het Familierecht dat de troostgift deel uitmaakt van de "rechten die de echtgenote toekomen", samen met het resterende deel van de bruidsschat (Sadaq), indien van toepassing, en het weduwenpensioen (Nafaqat Al-Idda).
De rechtbank heeft ruime discretionaire bevoegdheid om de hoogte van de troostvergoeding te bepalen. Deze bevoegdheid is echter beperkt door criteria die specifiek in artikel 84 zijn opgenomen, namelijk:
Het Hof van Cassatie heeft in zijn arrest nr. 56 van 1 februari 2022 de noodzaak bevestigd om uitsluitend aan deze criteria te voldoen. In deze zaak vernietigde het Hof een uitspraak van het hof van beroep waarin de hoogte van de troostprijs was verhoogd op grond van het feit dat de echtgenote minderjarig was en in een stedelijk gebied woonde. Het Hof van Cassatie oordeelde dat deze factoren niet tot de wettelijke criteria voor de vaststelling van de troostprijs behoorden en dat het hof van beroep er niet in was geslaagd het werkelijke inkomen van de echtgenoot of de aard van zijn mishandeling in de echtscheidingsprocedure aan te tonen, waardoor de uitspraak onvoldoende gemotiveerd was.
Een van de belangrijkste punten die door de jurisprudentie zijn vastgesteld, betreft de recht op een troostgeschenk in geval van echtscheiding voor onenigheid die door de echtgenote is veroorzaakt. Het Hof van Cassatie heeft een consistent beginsel vastgesteld volgens welk "een vrouw geen recht heeft op een troostgeschenk bij een scheiding die zij zelf heeft gekozen". Dit beginsel is gebaseerd op artikel 97 van de Familiecode, waarbij de toekenning van een schadevergoeding wordt gekoppeld aan de verantwoordelijkheid van elke partij voor de oorzaak van de scheiding.
Ter verduidelijking volgt hier een samenvattende tabel van de verschillende scenario's:
Situatie / Wie dient de scheidingsaanvraag in? | Recht van de echtgenote op Mut'ah | Mogelijke schadevergoeding / Juridische grondslag |
De echtgenoot dient het scheidingsverzoek in. | JA (Systematisch recht) | Het bedrag van de Mut'ah wordt vastgesteld volgens de 4 criteria van artikel 84. |
De vrouw vraagt een scheiding aan vanwege onenigheid (Chiqqaq). | NIET | Zij kan een schadevergoeding eisen als de aansprakelijkheid van de echtgenoot bewezen wordt (artikel 97). De echtgenoot kan ook een schadevergoeding eisen als de echtgenote aansprakelijk wordt bevonden. |
Gedeelde verantwoordelijkheid bij echtscheiding als gevolg van onenigheid | NIET | De rechter beoordeelt de verantwoordelijkheid van elke partij en kan de schadevergoeding dienovereenkomstig verdelen (artikel 97). |
Dit principe is duidelijk aangetoond in diverse recente uitspraken:
Deze uitspraken bevestigen dat:
Om een oordeel te vormen over de financiële situatie van de echtgenoten en de redenen voor de echtscheiding, baseert de rechtbank zich op alle beschikbare bewijsmiddelen, waaronder:
En conclusion, il ressort que le don de consolation dans le Code de la famille marocain est un droit lié au préjudice subi par la femme du fait d’un divorce initié par le mari. En revanche, lorsque l’épouse prend l’initiative de rompre la relation conjugale, son droit au don de consolation est écarté. Cette position, consacrée par la jurisprudence de la Cour de cassation, garantit une application de la loi qui maintient un équilibre entre les droits et les devoirs des deux parties.
Een troostgeschenk is een geldbedrag dat door een rechter wordt toegekend aan een gescheiden vrouw. Het is bedoeld als compensatie voor de materiële en psychische schade die zij lijdt als gevolg van de echtscheiding door haar echtgenoot. Het valt onder de financiële rechten van een gescheiden vrouw zoals vastgelegd in artikel 84 van het Familierecht.
Nee. De fundamentele regel is dat een troostgeschenk verschuldigd is in geval van een echtscheiding of ontbinding van het huwelijk op verzoek van de echtgenoot. Als de echtgenote de ontbinding van het huwelijk aanvraagt, heeft zij er geen recht op.
Volgens de gevestigde jurisprudentie van het Hof van Cassatie is de echtgenote die het verzoek indient Een scheiding vanwege onenigheid is geen recht. in plaats van een troostgeschenk, aangezien zij degene was die "voor de scheiding koos". Het Hof heeft dit principe in verschillende uitspraken bevestigd, waaronder uitspraak nr. 284 van 17 mei 2022 en uitspraak nr. 135 van 1 maart 2022. In plaats van een troostgeschenk kan de vrouw een schadevergoeding eisen als zij bewijst dat de echtgenoot de oorzaak van de onenigheid is en dat zij daardoor schade heeft geleden, overeenkomstig artikel 97 van het Familierecht.
De rechtbank heeft de discretionaire bevoegdheid om het bedrag vast te stellen, maar is verplicht haar beslissing uitsluitend te baseren op vier essentiële criteria die zijn vastgelegd in artikel 84 van het Familierecht:
Nee. De criteria in artikel 84 omvatten niet de financiële situatie van de echtgenote. In arrest nr. 56 van 1 februari 2022 heeft het Hof van Cassatie verduidelijkt dat het beschouwen van de echtgenote als "minderjarig" of "wonend in een stedelijk gebied" niet binnen de wettelijke criteria valt voor de beoordeling van de troostprijs. Het Hof benadrukt daarmee de noodzaak om strikt vast te houden aan elementen die betrekking hebben op de echtgenoot, de duur van het huwelijk en de gronden voor de echtscheiding.
De partijen kunnen alle beschikbare bewijsmiddelen gebruiken om hun beweringen te onderbouwen, zowel wat betreft de financiële situatie als de gronden voor de echtscheiding. Deze middelen omvatten:
Ja. Als onderdeel van een scheidingsprocedure wegens onenigheid Als de scheiding door de vrouw wordt geïnitieerd en de man bewijst dat zij de oorzaak van de scheiding is en dat hij daardoor schade heeft geleden, kan hij een financiële vergoeding van haar eisen. Dit is gebaseerd op het principe van "rekening houden met de verantwoordelijkheid van elke echtgenoot voor de oorzaak van de scheiding", zoals bepaald in artikel 97.
